Światło ikony

Jako odbiorca (od zawsze) i jako twórca (od niedawna) sztuki bizantyjskiej pozostaję w stanie zachwytu i "fascynacji" magią, kolorytem i tajemniczym spokojem ikony.
Ikony, która jest dla mnie, wychowanej w tradycji religijnej obrządku wschodniego nie tylko dziełem sztuki, obiektem o zewnętrznej wartości, ale przede wszystkim jest przedmiotem kultu, prawdziwym i głębokim sensem wiary obrządku wschodniego. I największym szczęściem dla mnie jako twórcy jest możliwość tworzenia dzieła nie dla estetycznej kontemplacji, lecz dzieła, które będzie swoistym "medium" pośredniczącym w modlitwie między wiernymi a Bogiem. Ikona bowiem jest boskim wcieleniem i źródłem wiary.
Inspiracją dla "moich" ikon są mozaiki w świątyniach Ukrainy, szczególnie w Soborze Św. Zofii w Kijowie i cerkwi Św. Michała w Kijowie. Zabytki te pochodzą z X-XI w. i są zaliczane do klasy 0.
Materiał do ikon przygotowuję własnoręcznie - z gliny formuję płytki, które po wypaleniu szkliwię na różne kolory i łamię na drobne kawałeczki. Po czym cierpliwie układam według wzoru na desce, przyklejam, fuguję, czyszczę i oprawiam w ramy.